Skip to main content

THE SUPPORTER ‘เบื้องหลัง’ ของนักวิ่ง

227

support1

 

เคยสังเกตไหมครับ ว่าในการวิ่งระยะไกลแต่ละครั้ง อย่างพวกงานอัลตร้าเทรลนั้น เมื่อนักวิ่งถึงจุด Check Point แล้ว เราจะพบว่าเขาจะมีคนมาคอยช่วยเหลือ ไม่ว่าจะถามสารทุกข์สุขดิบ หรือเตรียมน้ำเตรียมอาหาร เสื้อผ้า กระเป๋าเป้ และอุปกรณ์ต่างๆ ให้นักวิ่งสามารถไปต่อได้ บุคคลเหล่านี้เรียกว่า Supporter ครับ 

 

ในเดือนนี้เรามีเรื่องของคุณกอล์ฟ ที่ไปแข่งงาน STY 2018 มาจนจบ ซึ่งเบื้องหลังความสำเร็จนั้น มีอีกคนหนึ่งที่อยู่ในเหตุการ์ณวันนั้นด้วย ได้แก่ คุณกิ๊ฟ ภรรยาของคุณกอล์ฟนั่นเอง ที่คอยช่วยเหลืออยู่ตลอดในบทบาทของ Supporter ตั้งแต่ซ้อมจนถึงวันแข่ง เราจึงถือโอกาสนี้มาคุยกับคุณกิ๊ฟกันหน่อยดีกว่า ว่าการเป็น Supporter ในรูปแบบของคุณกิ๊ฟนั้น เป็นอย่างไรบ้าง

 

 

sty

 

บทความ : STY 2018 : ULTRA TRAIL MT. FUJI ชุดวิ่ง ชุดเที่ยว ชุดเดียวกัน

 

................

 

support2

 

ช่วยแนะนำตัวเองหน่อยครับ

กิ๊ฟ : กิ๊ฟ - ปณิศรา ขันอัศวะ เป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ อยู่ กฟผ. แม่เมาะค่ะ 

 

ก่อนจะมาเป็น Supporter กิ๊ฟเป็นคนที่ชอบวิ่งอยู่แล้วหรือเปล่า? 

กิ๊ฟ : ชอบวิ่งเพื่อสุขภาพมากกว่าค่ะ ไม่เคยวิ่งเกินสิบกิโลเมตรเลย 

กอล์ฟ : วิ่งกับใครเขาก็ไม่ชนะน่ะ

 

แล้วโดยส่วนตัวรู้จักเรื่องการเป็น Supporter มากน้อยแค่ไหน?

กิ๊ฟ : รู้จักระดับหนึ่ง จากการดูคลิปพวกนักวิ่งชื่อดังระดับโลก ที่มี Supporter เป็นคนในครอบครัวของเขา หรือว่าเป็นพวกเพื่อน หรืออยู่ชมรมเดียวกัน ซึ่งเขาจะช่วยดูกันตั้งแต่ตอนซ้อม วางแผนให้กัน 

 

แล้วคุณกอล์ฟเขามีสอนอะไรบ้างไหม?

กิ๊ฟ : ก็ไม่ได้สอนนะ (คุณกอล์ฟหัวเราะ) แต่ว่าเขาจะพยายามหากิจกรรมที่ไปด้วยกันได้ เช่นเขาไปวิ่ง แล้วก็ให้เราปั่นจักรยานไปเสิร์ฟน้ำให้ หรือบางทีก็ชวนไปวิ่งเบาๆ ด้วยกัน อะไรแบบนั้น 

 

support3

 

วันที่รู้ว่าเราต้องไปเป็นคน Support คุณกอล์ฟ รู้สึกอย่างไรบ้าง?

กิ๊ฟ : ก็รู้สึกตื่นเต้นนะ ตื่นเต้นแทนนักวิ่งเลย กลัวโน่นกลัวนี่เต็มไปหมด กลัวนักวิ่งท้องเสียอะไรทำนองนี้ แล้วก็ตื่นเต้นที่จะได้ไปญี่ปุ่นด้วย 555 อย่างตอนที่เขาสมัครล็อตโต้โตเกียวมาราธอนไว้แล้วไม่ได้ไป เขาเสียใจ เราก็เสียใจกับเขาด้วย  

กอล์ฟ : ซักผ้าด้วย

กิ๊ฟ : งานแม่บ้านด้วย... เดี๋ยวนะ! 

 

เตรียมตัวกันอย่างไรบ้างตอนจะไปญี่ปุ่น?

กิ๊ฟ : คือก่อนไป พี่กอล์ฟจะซ้อมหนักมาก ตื่นเช้ามาก บางทีวันอาทิตย์ตื่นเช้ามาก็ไม่เจอพี่เขาแล้ว ปกติเราทำงานจันทร์ถึงศุกร์ เจอกันแค่เสาร์อาทิตย์ ก็จะไม่ค่อยมีเวลาให้กัน แล้วเขาออกไปตั้งแต่ตีสี่ กลับมาบ่าย ตรงนี้เราก็ต้องเข้าใจเขา เพราะเขาตั้งใจไปงานนี้มาก ซ้อมหนักมากจริงๆ เหมือนเป็นเป้าหมายชีวิตของเขา ถ้าเราไม่เข้าใจก็อาจจะผิดใจกันได้

 

support4

 

พอถึงวันที่ต้องเดินทาง มีปัญหาอะไรบ้างไหม?

กิ๊ฟ : พอเราได้แผนมาจากงาน เราก็ต้องเตรียมตัวเตรียมของกัน ก็ต้องไปหาของที่เราไม่ได้เตรียมมาจากเมืองไทย

กอล์ฟ : จริงๆ ก็มีตอนเดินทางอีก เพราะว่าเราแข่งวันที่ 27 เดินทางวันที่ 26 เรียกว่าเดินทางกระชั้นชิดมาก พลาดไม่ได้เลย ถ้าพลาดคืออดแข่ง 555 เอาจริงๆ ก็มีเกือบขึ้นรถไฟผิดขบวนด้วย

กิ๊ฟ : เอาจริงๆ เรื่องกินก็สำคัญ ต้องกินอะไรที่ไม่เป็นพิษต่อท้องคนแข่งด้วย

กอล์ฟ : แล้วกระเป๋าก็ใบใหญ่ด้วยนะ เราต้องลากจากสนามบินไปๆ มาๆ หลายกิโลทั้งวัน ลำบากพอสมควร นี่ยังลากไปรับ BIB ด้วยอีกต่างหาก

กิ๊ฟ : สรุปก็คือเพลียจากการเดินทางแล้วก็เหนื่อยล้าด้วย

 

พอถึงวันแข่งจริง เป็นอย่างไรบ้าง?

กิ๊ฟ : พี่กอล์ฟก็เตรียมตัวไปในฐานะนักแข่ง ส่วนเราก็ต้องไปซื้อแพ็คเกจ Supporter ไป

 

support5

 

Supporter ต้องซื้อแพ็คเกจด้วยเหรอครับ?

กิ๊ฟ : ใช่ค่ะ เพราะเขาจะมีรถไปรับไปส่งตามจุดต่างๆ เป็นเวลาชัดเจนมาก เราก็ต้องเตรียมเอกสารเพื่อไม่ให้เกิดการติดขัดระหว่างทาง รวมไปถึงเช็ครายละเอียดต่างๆ เช่น จะแทร็คกิ้ง (ระบบติดตาม) ออนไลน์ของพี่กอล์ฟได้จากไหน นอกจากนี้เราก็ต้องมีสถิติที่พี่กอล์ฟวิ่งได้ไว้ในใจ เพื่อที่จะได้คาดการณ์ได้ว่า พี่กอล์ฟจะวิ่งจากจุดไหนถึงจุดไหนตั้งแต่กี่โมงถึงกี่โมง เป็นต้น แม้ว่าพี่กอล์ฟบอกว่าจะวิ่งได้เท่านี้ แต่เราเคยเห็นเขาวิ่งมาได้ขนาดนี้ เลยต้องมีสถิติในใจเป็นเกณฑ์ เพื่อที่จะได้ตามไปในแต่ละจุดได้ตรงเวลา

แต่เอาเข้าจริง ในวันแข่งจริงเราก็เจอปัญหาว่า รถที่จะไปส่งในแต่ละ Station มันใช้เวลารอนานมาก แล้วเราก็ไม่รู้ว่านักวิ่งจะวิ่งเข้า Station ตามที่เราคิดไว้หรือเปล่า ตัวนักวิ่งเองก็บอกไม่ถูกว่าจะมาทันหรือเปล่า เพราะเส้นทางมันใหม่มาก พี่กอล์ฟเองก็กังวลว่า ช่วง A1 - A2 มันไกลมาก ก็ไม่รู้จะทันไหม พอนักวิ่งกะไม่ถูก เราก็กะไม่ถูก ก็คุยกับพี่กอล์ฟว่า งั้นเจอกันปลายทางทีเดียวเลยดีกว่า

กอล์ฟ : เพราะว่าจุด A2 อุณหภูมิมันต่ำมาก ประมาณห้าองศาเอง ชุดที่เอามาก็ไม่น่าจะกันหนาวได้พอด้วย

กิ๊ฟ : แล้วถ้าเราไปลงที่จุดนั้นแล้ว ถ้าเราไม่ไหว เราไม่มีทางกลับด้วย นอกจากจะต้องรอรถที่ออกเอง เราก็ไม่ได้มีรถส่วนตัวด้วย ดูภาพรวมแล้วเลยตัดสินใจว่ากลับเลยดีกว่า รอพี่กอล์ฟมาใกล้ถึงทีเดียวแล้วออกไปหาเลยดีกว่า และนี่ก็เป็นจุดผิดพลาดของเราเองที่ไม่ได้เตรียมตัวมาตรงนี้ แต่โชคดีที่ทางตัวงานมีทีมงานคอยตอบคำถามให้เราได้ว่า ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ถึงไหนแล้ว ก็เลยอุ่นใจขึ้นมาบ้าง จากนั้นก็เลยดูผลจากทางออนไลน์อย่างเดียว ส่วนพี่กอล์ฟเองถ้าถึงจุดไหนแล้วเขาก็จะโทรมาบอกเป็นระยะ ๆ

 

support6

 

ช่วงระหว่างการแข่งขัน เราทำอะไรบ้าง?

กิ๊ฟ : จริงๆ ก็แทร็กกิ้งออนไลน์เอาอย่างเดียวนะ จะมีตอนที่พี่กอล์ฟโทรมาบอกว่าเหลืออีกประมาณ 10 กิโลจะเข้าเส้นชัยแล้ว และเป็นทางถนนเรียบๆ ด้วย เราก็คำนวณว่า ถ้าปกติแกวิ่งเพซ 5 แต่ตอนนี้มันกิโลเมตรที่ 80 - 90 แล้ว พี่กอล์ฟไม่น่าวิ่งเพซนั้นได้ ก็น่าจะอีกประมาณชั่วโมงกว่าๆ เลยตั้งกล้องรอถ่าย แล้วเขาก็มาตามนัดจริง ๆ 

 

 

support9

 

แล้วหลังจากแข่งขันจบล่ะ

กอล์ฟ : กินข้าว (หัวเราะ)

กิ๊ฟ : นักวิ่งปกติแล้วเข้าเส้นชัยนี่ท่าดีใจมาก่อนเลย จากนั้นเราก็พาเขาไปถ่ายรูปนั่นโน่นนี่ ให้เขาสบายใจ สนอง Need เขาให้หมด แล้วก็ไปซื้อข้าวให้เขากิน แล้วบูธในงานนี้นี่ต้องซื้อกินนะ ของก็ไม่มีให้เลือกมาก ก็เลือกพวกอุด้งให้เขากิน 

กอล์ฟ : กินซุปจนลิ้นพองเลยอะ

กิ๊ฟ : แล้วก็กลับที่พักเลยค่ะ 

 

support7

 

ได้ข่าวว่าแข่งเสร็จแล้วไปเที่ยวกันต่อเลย?

กิ๊ฟ : ใช่ค่ะ ไปเซนไดต่อเลย พี่กอล์ฟพักประมาณ 2 ชั่วโมงแล้วก็เก็บข้าวเก็บของไปเที่ยวกันต่อเลย 

กอล์ฟ : ก็อาศัยหลับบนรถไฟนี่แหละครับ 555

 

คิดยังไรกับการเป็น Supporter?

กิ๊ฟ : มีทั้งสนุก ทั้งตื่นเต้นนะ ไม่เบื่อเลย หลักๆ คือเราต้องเข้าใจตัวนักวิ่ง อย่างพี่กอล์ฟ มีวินัยในการวิ่งมาก เราห้ามก็ยังไป ฝนตกก็ยังไป 

กอล์ฟ : มีฝุ่นก็ยังออกอยู่

กิ๊ฟ : แต่มันก็รู้สึกดีนะ ได้เห็นพัฒนาการของเขาในแต่ละวัน

กอล์ฟ : แก่ขึ้นทุกวัน

กิ๊ฟ : เราก็เข้าใจเขามากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น รักกันมากขึ้น แล้วก็ได้เที่ยวไปในตัวด้วย

 

support7

 

คิดว่าเป็น Supporter กับเป็นนักวิ่ง อันไหนเหนื่อยกว่ากัน?

กิ๊ฟ : เป็นนักวิ่งค่ะ เพราะว่านักวิ่ง ยิ่งวิ่งไกลก็ต้องยิ่งซ้อม มันใช้แค่ใจไม่ได้ ลงระยะไกลแล้วใช้ใจไปอย่างเดียวมันไม่ได้ มันต้องซ้อม ยิ่งลงไกลก็ต้องยิ่งซ้อมหนัก 

กอล์ฟ : แต่ซัพพอร์ตเตอร์ใช้ใจได้ อิอิ

กิ๊ฟ : ต้องใช้ความเข้าใจต่างหาก!! จริงๆ ซัพพอร์ตเตอร์ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนในครอบครัวก็ได้นะ เป็นเพื่อนก็ได้ แต่ที่สำคัญคือต้องเข้าใจวินัยของนักวิ่ง และเข้าใจจุดมุ่งหมายของเขา ซัพพอร์ตกันตั้งแต่ต้นทางยันวันแข่งด้วยความเข้าใจ เรามีหน้าที่ช่วยให้ทำเขาสำเร็จ เพราะว่าถ้าเขาไม่จบ เขาก็ไม่แฮปปี้ เราก็ไม่แฮปปี้ด้วย 

 

มีคำแนะนำอะไรสำหรับการเป็น Supporter บ้างไหม?

กิ๊ฟ : ก็ต้องเป็นเรื่องเดียวกับที่พูดไปก่อนหน้านี้เลยค่ะ เรื่องความเข้าใจ ต้องรู้จักตัวนักวิ่งเยอะๆ เพราะว่ามันคือทุกอย่าง นักวิ่งต้องใช้เวลา ต้องใช้ความอดทน ต้องฝึกซ้อม จะบอกว่าลง 92 กิโล ใช้เวลาซ้อมอาทิตย์เดียว มันเป็นไปไม่ได้ เราต้องไปจัดสรรเวลาเพื่อไปกับเขาให้ได้ เพื่อบาลานซ์ชีวิตตัวเองให้มีความสุขร่วมไปกับเขา

กอล์ฟ : วันนี้ทำไมพูดมีหลักการจัง

กิ๊ฟ : ก็พี่กอล์ฟชอบพูดไม่มีหลักการนี่นา!!

 

support8

 

และนี่ก็คือการจบการสัมภาษณ์ที่ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของเราทั้งสามคน ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดนี้ก็เป็นความรู้สึกจากใจของผู้ที่ดูแลนักวิ่งตั้งแต่เริ่มต้นวันแรกที่เขาลงสมัคร จนถึงวันสุดท้ายที่เขาเข้าเส้นชัย ซึ่งสิ่งสำคัญก็เป็นอย่างที่คุณกิ๊ฟได้กล่าวไว้ นั่นก็คือ Supporter มีหน้าที่ช่วยให้นักวิ่งทำสำเร็จได้ตามเป้าหมาย เรียกว่าถ้าเบื้องหลังทำงานได้ดีแล้ว ผลงานของนักวิ่งก็จะดีตามไปด้วยนั่นเองครับ

 

** ขอขอบคุณร้าน Wako Bake ที่เอื้อเฟื้อสถานที่และอาหารในการสัมภาษณ์ **

 

เรื่อง : อาเหลียง

Profile picture for user Sillawat512

Sillawat Sathorn

ใครๆเรียกผมว่า 'อาเหลียง' สามารถเจอได้งานวิ่งหรือบางทีอาจจะเห็นผมนั่งจิบกาแฟหล่อๆซักแห่งก็เดินเข้ามาทักทายได้ ถ้าหากใครมีปัญหา สงสัยเกี่ยวกับการแข่งขันไตรกีฬาหรือวิ่ง สามารถสอบถามมาได้ที่อีเมล์ Sillawat512@gmail.com หรือ Facebook : Sillawat Sathorn ได้เลยนะครับ ยินดีให้คำแนะนำครับผม 😊